• Συστατικά

    bletsas_pites (8)

    Για να φτιάξεις μια πίτα, το βασικό υλικό που χρειάζεσαι είναι η φαντασία σου. Υπάρχουν δεκάδες παραλλαγές με διαφορετικά συστατικά η κάθε μια. Εδώ ωστόσο θα βρεις πληροφορίες για τα πιο βασικά συστατικά στις πίτες όπως είναι η φέτα, το σπανάκι, το αλεύρι και ελαιόλαδο.

     

    Φέτα:

    Η φέτα είναι είδος τυριού στην άλμη, τις ρίζες της οποίας τις βρίσκουμε χιλιάδες χρόνια πριν στην Αρχαία Ελλάδα. Παρασκευάζεται αποκλειστικά από γάλα προβάτου ή αιγοπρόβειο, δηλαδή μίγμα με έως 30% γάλα κατσίκας. Η γεύση της φέτας είναι αλμυρή και αποθηκεύεται σε υγρό άλμης ή ξινόγαλου για περίπου 3 μήνες. Από τη στιγμή που απομακρυνθεί από την άλμη, η φέτα χάνει όλα τα υγρά της και γίνεται πιο συμπαγής. Η φέτα έχει άσπρο χρώμα ενώ αποθηκεύεται συνήθως σε μεγάλα τετράγωνα κομμάτια. Η ποικιλία αλλάζει ανάλογα και με την σκληρότητα του τυριού. Έτσι λοιπόν μπορούμε να την βρούμε από σκληρή έως και πολύ μαλακή μορφή. Αναλόγως διαφέρει και η γεύση.

    Λέγεται ότι το βυζαντινό όνομα της φέτας ήταν «πρόσφατος», που σημαίνει τυρός. Η λέξη φέτα είναι ιταλική και προέρχεται από μια αναφορά του 17ου αιώνα στο είδος αυτού του τυριού που κοβόταν σε φέτες για να μπει στα βαρέλια.

    Στη Κύπρο γράφεται με δύο Τ.

    Η πρώτη αναφορά στην φέτα, μας έρχεται από τον Όμηρο στην Οδύσσεια και πιο συγκεκριμένα στον μύθο του κύκλωπα Πολύφημου. Ο μύθος λέει ότι ο Πολύφημος ήταν ο πρώτος κατασκευαστής φέτας και γενικά των τυριών. Κουβαλώντας το γάλα από τα πρόβατα κάθε μέρα σε προβιές ζώων διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη ότι μετά από μερικές μέρες το γάλα έπηζε και γινόταν στερεό, φαγώσιμο και εύκολα αποθηκεύσιμο.

    Η χρήση της φέτας είναι ευρέως γνωστή σε όλο τον κόσμο ως κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας. Εκτός από την χωριάτικη σαλάτα είναι κύριο συστατικό της τυρόπιτας, καθώς και πολλών άλλων εδεσμάτων που συνοδεύουν την Ελληνική κουζίνα. Από πολλούς έχει συνδεθεί κύρια με την μεσογειακή κουζίνα και αποτελεί ορόσημό της σε όλο τον κόσμο.

    pites (6)

    Ο τρόπος παρασκευής του τυριού θεωρείται ως μια τυχαία, εμπειρική ανακάλυψη των αρχαίων ελλήνων. Οι Έλληνες παρατήρησαν ότι κατά την μεταφορά γάλακτος στο στόμαχο αιγοπροβάτων το γάλα άλλαζε μορφή δίνοντας τη θέση του σε ένα στερεό προϊόν, ένα πήγμα στην ουσία με πολύ καλή γεύση και δυνατότητα διατήρησης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το προϊόν αυτό το ονόμασαν τυρί. Στην Οδύσσεια του Ομήρου αναφέρεται πως ο Κύκλωπας Πολύφημος γνώριζε ήδη το μυστικό της δημιουργίας του τυριού και πιο συγκεκριμένα της φέτας.

    Πολλές χώρες προσπάθησαν να παρασκευάσουν φέτα με τροποποιημένο αγελαδινό γάλα, χωρίς όμως επιτυχία. Η αυξημένη περιεκτικότητα του αγελαδινού γάλακτος σε λίπος καθώς και οι  διαφορές του στη χημική σύσταση, σε σύγκριση με το αιγοπρόβειο, δεν επέτρεψαν την παρασκευή ενός τυριού ικανού να συναγωνιστεί τη φέτα σε γεύση, άρωμα και φυσικά πωλήσεις.

    IMG_9976

    Η φέτα αποτελεί ιδιαίτερη τροφή για τους Έλληνες και είναι μέρος της καθημερινής τους διατροφής. Σερβίρεται σχεδόν σε όλα τα γεύματα και χρησιμοποιείται σε πολλές συνταγές. Είναι απαραίτητο συμπλήρωμα στις καλοκαιρινές σαλάτες και συνδυάζεται με ντομάτες, αγγουράκια, κρεμμύδι και ρίγανη.

    Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την νόστιμη φέτα μας, δε έχεις παρά να ρίξεις μια ματιά στα παρακάτω site:

    – http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%AD%CF%84%CE%B1_(%CF%84%CF%85%CF%81%CE%AF)

    – http://www.tseligas.com/content.php?id=13

    – http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=356118&dt=23/09/2010



    Σπανάκι:

    Το φυτό σπανάκι ανήκει στη τάξη Καρυοφυλλώδη και στην οικογένεια των Χηνοποδιοειδών (Chenopodiaceae).

    Καλλιεργείται κυρίως στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική ενώ η καταγωγή του είναι από την Ασία.

    Μονοετές ή διετές φυτό καλλιεργείται για τα παχιά τριγωνικά φύλλα του. Αυτά βρίσκονται κοντά στη ρίζα έχουν χρώμα βαθύ πράσινο και λεία ή κυματιστή επιφάνεια. Όταν η διάρκεια της ημέρας είναι μεγαλύτερη και η θερμοκρασία αρκετά υψηλή τότε αναπτύσσεται ένας βλαστός που φέρει μία ταξιανθία με μικρά άνθη.

    Ο καρπός είναι ένα πολύ μικρό μονόσπερμο καρύδι που μερικές φορές φέρει και αγκαθωτό περίβλημα. Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπορά. Το ψυχρό κλίμα ευνοεί την ανάπτυξη του σπανακιού Στην Ελλάδα γίνεται σπορά από τα μέσα Αυγούστου μέχρι το Φεβρουάριο. Το έδαφος πρέπει να είναι υγρό και ειδικά όταν το σπανάκι είναι μικρό. Τα αμοπηλώδη εδάφη είναι τα πιο κατάλληλα.

    Αν δεν υπάρχουν βροχές τότε χρειάζεται λίγο πότισμα. Πολλές από τις καλλιέργειες πάντως είναι ξερικές. Η συγκομιδή γίνεται περίπου 6 εβδομάδες μετά τη σπορά.

    Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες σπανακιού. Οι πιο γνωστές στην Ελλάδα είναι το κοινό σπανάκι ,η πριγκίπισσα Τζουλιάνα ,το κοντό σπανάκι και το πλατύφυλλο Άργους. Έχουν αναπτυχθεί και κάποια υβρίδια για μεγαλύτερη παραγωγή.

    Το σπανάκι κυκλοφορεί στην κατανάλωση φρέσκο, κονσερβοποιημένο ή κατεψυγμένο. Ακόμη μπορεί να διατηρηθεί και σε κοινούς καταψύκτες ,αφού πρώτα ζεματιστεί, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

    Τρώγεται μαγειρεμένο (σπανακόρυζο, σουπιές με σπανάκι) ,γίνεται διάφορες πίτες (σπανακόπιτα) ή ακόμα τρώγεται και ωμό σε διάφορες σαλάτες. Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο καιβιταμίνες Α ,C, Ε και Κ,χλωροφύλλη ,άλατα ιωδίου και σαπωνίνες.

    Οι πιο πολλοί από εμάς ξέρουμε το σπανάκι από τον παιδικό ήρωα Ποπάι! Μάλλον κάτι ήξερε ο ίδιος και έτρωγε τόσο συχνά αφού το σπανάκι είναι ένα από τα πλουσιότερα σε θρεπτικά συστατικά φυλλώδη λαχανικά. παρέχει μαγνήσιο και σίδηρο (αν και στη λιγότερο απορροφήσιμη από τον οργανισμό μας μορφή του), βιταμίνη C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

    Μερικά από τα οφέλη που μας χαρίζει το σπανάκι είναι:

    Αντικαρκινική προστασία:

    Σε μια πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε βρέθηκε ότι ορισμένα είδη φλαβονοειδών που υπάρχουν στο σπανάκι συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η αυξημένη πρόσληψη λουτεολίνης (φλαβόνης), καθώς και κεπφερόλης (φλαβονόλης), πηγή των οποίων είναι το σπανάκι, συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης αυτής της μορφής καρκίνου κατά 34% και κατά 40% αντίστοιχα.

     

    Αγαπάει την καρδιά μας:

    Το σπανάκι είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε αντιοξειδωτικά – μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί σε αυτό 13 διαφορετικά είδη φλαβονοειδών, τα οποία έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Το σπανάκι θωρακίζει τα αγγεία και παρέχει προστασία από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια.

    Προσέχει τα μάτια μας:

    Σε έρευνες που έχουν γίνει, παρατηρήθηκε ότι η πρόσληψη λουτεΐνης -του αντιοξειδωτικού που το σπανάκι περιέχει σε αφθονία- καθώς και βιταμίνης Ε συσχετίζονται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καταρράκτη στις γυναίκες.

    Ωφέλιμο για τα οστά:

    Το σπανάκι αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές βιταμίνης Κ – ένα φλιτζάνι φρέσκο σπανάκι καλύπτει το 200% των ημερήσιων αναγκών μας. Η βιταμίνη Κ ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη, μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στην εναπόθεση ασβεστίου στα οστά. Έχει παρατηρηθεί ότι η βιταμίνη Κ επενεργεί θετικά στην οστική πυκνότητα και μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων.

    Εάν σε ενδιαφέρει περισσότερο και θέλεις να διευρύνεις τις γνώσεις σου, μπες στα παρακάτω site:

    – http://www.vita.gr/html/ent/513/ent.5513.asp

    – http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BA%CE%B9

    – http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=6530

    – http://www.lovecooking.gr/index.php?Itemid=60&id=695&option=com_content&view=article



    Αλεύρι:

    Αλεύρι είναι μια σκόνη η οποία προέρχεται από τα δημητριακά και άλλες αμυλούχες πηγές τροφίμων. Τις περισσότερες φορές όμως, όταν μιλάμε για αλεύρι εννοούμε κυρίως το σιτάλευρο, το οποίο προέρχεται από το άλεσμα του καρπού του σιταριού.

    Καλλιεργείτε σε όλο τον κόσμο και πρόκειται για το δεύτερο παγκοσμίως φυτό σε συγκομιδή μετά το αραβόσιτο.

    Η ιδιαιτερότητα του σιταριού είναι ότι ολόκληρο το φυτό είναι εκμεταλλεύσιμο, αφού του καρπός του χρησιμοποιείτε για την παρασκευή του αλευριού, αλλά συγχρόνως χρησιμοποιείτε και ως πρώτη ύλη για την παρασκευή αλκοολούχων ποτών και καυσίμων.

    Το αλεύρι γίνεται από τα δημητριακά ή από άλλα αμυλούχα φυτά. Πιο συχνά παράγεται από το σιτάρι, το καλαμπόκι, τη σίκαλη και το ρύζι. Επίσης μπορεί να παραχθεί από τα όσπρια, τη σόγια, τα αμύγδαλα και καρπούς δέντρων. Ανήκει στις πρώτες ύλες.

    Δυστυχώς δεν μας είναι γνωστό πότε και πώς παρήγαγε για πρώτη φορά ο άνθρωπος το αλεύρι. Το σίγουρο είναι ότι ο τρόπος κατασκευής του κατά την αρχαιότητα δεν διέφερε από τις νεότερες μεθόδους.

    Το αλεύρι χωρίζεται σε κατηγορίες οι οποίες χωρίζονται ανάλογα με τον τρόπο αλέσματος, το βαθμό κοσκινίσματος και από την ποιότητα του σιταριού και από των άλλων δημητριακών, απ’ όπου προέρχεται.

    Στην κατηγορία του σιταριού τα άλευρα διακρίνονται σε άλευρα σκληρού σιταριού, μαλακού σιταριού και ημίσκληρου. Στα παραγόμενα άλευρα από σκληρό σιτάρι υπάγεται και το σιμιγδάλι.

    Με την κατεργασία όλων των ποιοτήτων του σιταριού σε τελειοποιημένους μύλους παράγεται η φαρίνα, το αλεύρι της αρτοποιίας και μακαρονοποιιας.

    Έχεις μπερδευτεί από τους διάφορους τύπους αλευριού που υπάρχουν; Αυτός ο μίνι οδηγός ίσως σε βοηθήσει:

    Σκληρό αλεύρι: παρασκευάζεται από σκληρό σιτάρι και είναι ιδανικό για να φτιάξουμε ψωμιά, αφού δίνει όγκο και ελαστικότητα στο ζυμάρι.

    Μαλακό αλεύρι: Παρασκευάζεται από μαλακό σιτάρι και είναι ιδανικό για να φτιάξουμε κέικ και μπισκότα.

    Αλεύρι για όλες τις χρήσεις: Είναι μείγμα από σκληρό και μαλακό σιτάρι και χρησιμοποιείται στην ζαχαροπλαστική αλλά και για να φτιάξουμε ψωμί.

    Αλεύρι ολικής αλέσεως: Περιέχει όλο το σπόρο του σιταριού. Το χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε ψωμί αλλά οι διαδικασία παρασκευής του ψωμιού διαρκεί περισσότερο.

    Αλεύρι από σκληρό σιτάρι: ονομάζεται και σεμολίνα. Πρόκειται για το λευκό αλεύρι, το οποίο προέρχεται από το μέτριο άλεσμα της καρδιάς του καρπού του σιταριού. Έχει την μικρότερη περιεκτικότητα σε άμυλο και την μεγαλύτερη σε πρωτεΐνες. Είναι ιδανικό για την παρασκευή των ζυμαρικών.

    Φαρίνα: Παρασκευάζεται από σιτάρι αλλά και από αμυλούχες ρίζες, ενώ εμπλουτίζεται με βιταμίνη Β και σίδηρο.

    Αλεύρι που φουσκώνει μόνο του: στο αλεύρι αυτό προστίθεται το αλάτι, το μπεικιν πάουτερ και άλλες διογκωτικές ουσίες. Σε περίπτωση όμως  που εκτεθεί σε υγρασία, χαλάει πολύ εύκολα.

    Αλεύρι τύπου 90%: Έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε πίτουρο. Χρησιμοποιείτε για να φτιάξουμε μαύρα ψωμιά.

    Αλεύρι τύπου 70%: Χρησιμοποιείται κυρίως για την παρασκευή λευκού ψωμιού.

    Αλεύρι τύπου 55%: Χρησιμοποιείται για ψωμιά πολυτελείας και φρυγανιές.

    Αλεύρι από κριθάρι: Αναμιγνύεται συνήθως με αλεύρι από σίκαλη και δίνει χαρακτηριστική ελαφριά πικρή γεύση στο ψωμί μας.

    Αλεύρι από καλαμπόκι: Για να φτιάξουμε αρτοσκευάσματα, το αναμειγνύουμε με σιτάλευρο, επειδή από μόνο του δεν περιέχει μεγάλη ποσότητα γλουτένης, με αποτέλεσμα να μην φουσκώνει αρκετά.

    Αλεύρι από βρώμη: Το αναμιγνύουμε κυρίως με σιτάλευρο. Το χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε ψωμί αφού, του δίνει μια χαρακτηριστική υγρασία.

    Αλεύρι από σίκαλη: Χρησιμοποιείται για ψωμί. Θεωρείται πιο υγιεινό. Δίνει χρώμα στην κόρα του ψωμιού και κάνει πιο μαλακή την ψίχα.

    – http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CF%81%CE%B9

    – http://www.greekmasa.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1599&Itemid=91

    – http://www.sintagespareas.gr/simboules/afieromata/155-aleiri

     


    Ελαιόλαδο:

    Ελαιόλαδο ονομάζεται το λάδι που προέρχεται από τους καρπούς της ελιάς.

    Θεωρείτε βασικό στοιχείο της μεσογειακής διατροφής και είναι προϊόν υγιεινής διατροφής λόγω της περιεκτικότητας του σε μονοακόρεστα λιπαρά.

    Στην Ελλάδα χρονολογείτε ότι χρησιμοποιούσαν το λάδι πριν από τα ιστορικά χρόνια.

    Εκτός όμως από την μαγειρική το χρησιμοποιούσαν και για φωτισμό (λύχνοι), για τα αρώματα, σαν συντηρητικό, για περιποίηση του σώματος.

    Το ελαιόλαδο χωρίζεται στις εξής κατηγορίες:

    Παρθένα ελαιόλαδα:

    Ονομάζονται έτσι τα ελαιόλαδα που μαζεύονται από τον καρπό της ελιάς μόνο με φυσικούς τρόπους όπως: έκθλιψη, συμπίεση, φυγοκέντριση, διήθηση. Χωρίζεται και αυτό σε 4 κατηγορίες:

    • Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.
    • Παρθένο ελαιόλαδο
    • Κοινό παρθένο ελαιόλαδο
    • Μειονεκτικό παρθένο ελαιόλαδο

    Η διαφορά τους αφορά την οξύτητα τους.

    Εξευγενισμένο ελαιόλαδο:

    Είναι το ελαιόλαδο που λαμβάνεται από εξευγενισμό παρθένου ελαιόλαδου.

    Ελαιόλαδο:

    Προέρχεται από ανάμιξη εξευγενισμένου και παρθένου ελαιόλαδου.

    Εκτός από την μαγειρική μπορείς να χρησιμοποιήσεις το ελαιόλαδο και σαν καλλυντικό. Πως ακριβώς; Διάβασε παρακάτω:

    Μαλλιά:

    Άπλωσε σε νωπά μαλλιά λίγο ελαιόλαδο και τύλιξε τα με μια ζεστή πετσέτα. Μετά από 20 λεπτά θα είναι πολύ μαλακά και απίστευτα λαμπερά!

    Πρόσωπο:

    Κάνε λίγο μασάζ στο πρόσωπο με μερικές σταγόνες ελαιόλαδο. Ιδανικό για ξηρό και ταλαιπωρημένο δέρμα!

    Ντεμακιγιάζ:

    Εάν ταλαιπωρείσαι και εσύ με το να αφαιρείς το μακιγιάζ σου, λίγο ελαιόλαδο πάνω σε βαμβάκι θα σε βοηθήσει απίστευτα!

    Χείλη:

    Σου τελείωσε το λιποζάν; Μερικές σταγόνες ελαιόλαδου θα δυναμώσει τα σκασμένα και ταλαιπωρημένα χείλη σου!

    Νύχια:

    Εάν σε ταλαιπωρούνε και εσένα τα πετσάκια και δυσκολεύεσαι να τα αφαιρέσεις ακολούθησε το εξής κόλπο: βύθισε τα χέρια σου σε ζεστό ελαιόλαδο με λίγες σταγόνες λεμονιού και άφησε τα για λίγα λεπτά. Θα σου μαλακώσουν και θα είναι πιο εύκολο να αφαιρέσεις τα πετσάκια!

    Χέρια:

    Εάν βαρέθηκες την βαζελίνη και τις κρέμες χεριών κάνε το εξής: πριν κοιμηθείς άλειψε τα χέρια σου με ελαιόλαδο, βάλε βαμβακερά γάντια και κοιμήσου. Το επόμενο πρωί θα έχεις μαλακά χεράκια!

    Σώμα:

    Στο επόμενο αφρόλουτρο που θα κάνεις, πρόσθεσε μερικές σταγόνες ελαιόλαδου στο νερό. Θα μαλακώσει και θα ενυδατώσει το σώμα σου!

    Πέλματα:

    Τρίψε λίγο ελαιόλαδο στα σημεία που είναι πιο σκληρά και κοιμήσου. Το πρωί θα είναι πολύ μαλακά για να τα τρίψεις με ελαφρόπετρα!

    Σου άρεσαν αυτά που διάβασες; Μάθε ακόμα περισσότερα στα παρακάτω site:

    – http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%B1%CE%B9%
    CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%BF

    – http://www.tzavarasoil.gr/node/5

    – http://www.medlook.net/kids/oliveoil.asp

    – http://www.womenonly.gr/article.asp?catid=15580&subid=2&pubid=1857666

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

    You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>